Yaşanan onca şeyden sonra yine aynı yerdeyim. Unutulmuş karanlık bir sokakta, yabancı bir arabanın tavanında kırmızı Tuborg içiyor ve yarılanmış bira kutusuna bakarken içimden ‘’ Eski dosttan düşman olmaz.’’ diye geçiriyorum.
Güzel ve eski bir dost.Tüm bu hadiselerin ortasında; üzerinden acımasızca geçen onca seneden sonra nasıl ve ne olduğunu bilmediğim bir insana dönüşüyor.
Şahsen hiç önem vermediğim, ama yine de öğretilmiş hissiyatlar neticesinde hakkında heyecan hissetmem gereken bir yılbaşı daha yaklaşıyor.
Hatırlıyorum 2012’in 2013’e bağlandığı gece, neyin nasıl olduğunu henüz bilemeden teslim olmuştuk birliğimize. Usta askerlerin, şaşırtıcı bir şefkat ile gösterdikleri ranzalara yatarken tek düşündüğüm; önümdeki beş ayı nasıl daha süratli geçirebileceğimdi.
Geçmedi.
Tabi ki de ondan sonraki herhangi bir yılbaşı da, bu yılbaşı kadar ceberut geçmedi. Ama ondan sonra selamladığım her yılbaşında başka ilginç kaygıların kucağına düştük.
Hedefler tutacak mı? Araçlar fabrikada mı ?
Hiçbir karşılığını görmediğim, gereksiz çabalar.
Askere gittiğim 5 sene öncesine göre, hakkında hiçbir şey hissetmediğim, ve hatta uzak durmaya çalıştığım 31 Aralıklar geçireme rağmen, herhalde ve umuyorum ki kendi adıma en dertsiz ve sıkıntısız geçireceğim yılbaşı bu olacak.
İlk Yorumu Siz Yapın