Gol

(30.09.2012 tarihinde sosyal medya hesabımdan paylaşılmıştır)

Gol olduğunda çok sarhoştum Soldan top ortalandıktan sonra kalecinin çıkışını, sağdan bindiren adamın topa dokunduğunu hatırlıyorum. Topun çizgiyi geçtiğini gördükten sonra ilk hakeme baktım. Elini havaya kaldırmasını, ofsayt, faul vs. vermesini bekledim. Yıllardır uzak kalmışız çünkü liderlikten, o histen. Hep bir aksilik çıkacağını bekliyor insan. Hakem ortayı gösterip koşmaya başladıktan sonrası yok zaten. Birileri üstüme çıktı, yerlerde yuvarlandım, çiğnendim, bağıra çağıra kalkmaya çalıştım, kalkamadım yine düştüm. Kalktıktan sonra arkada oturan esmer elemanla göz göze geldik. Çığlık ata ata birbirimizi yumrukladık. Sevinen insan çok ilginç şeyler yapabiliyor. Adam üstünü çıkartmıştı. Bende ona özendim de sonra bokunu çıkarmamaya karar verdim.

Karşıyaka-Bostanlı arası o yolda arabanın camından sarkıp bağırırken, bir Cumartesi gecesini stadyum yerine bir barda arkadaşlarıyla geçirebilecek kadar sosyal hayatı olan insanlar konvoyu alkışladılar, bizle Kaf Kaf çektiler. Bir 15-20 saniye kadar üzüldüm hallerine neyi kaçırdıklarını düşününce. Yıllar sonra gelen liderliği canlı izleme şansını haysiyetsiz bir Miller uğruna tepen insanlar. Gerçi adamların yüzündeki mutluluk ifadesini görünce o kişiler hakkındaki olumsuz hislerim derhal geçti. Semtte yaşamanın ve semtin takımını tutmanın iyi yanlarından biri de böyle anlarda manyakça sevinen insanları tanımak, onların seni tanıması ve her türlü manyaklığın ‘aramızda’ kalması. Kandaki alkol arttıkça mutluluk arttı. Yıllar sonra ilk defa sadece içmek için değil de mutluluktan içtik. Bunu sağlayan ise 11 tane futbolcu. ”Tek Aşk Karşıyaka” lafı bir kere daha anlam kazandı dün gece. Kadınlar alınmasın ama dünya üzerinde karşı cinse mensup hiç bir kişi dün geceki mutluluğu vermedi bana, veremez de (14 Ekim 2017 tarihli edit: Çok büyük konuşmuşum).

”Tek aşk Karşıyaka”. Pembe panjurlu huzur yuvamız ise Alsancak Stadı.

Not: Hala sarhoşum